sustum sadece sustum konuşmak istesem de susmakla yetiniyordum.

Kelimeler boğazımda düğümleniyordu sanki..
alev alev yanıyordu yüreğim ama sükutu seçmişti kalbim
herşeye rağmen sükut...
beni çıkmaza sokan sendin.. yüreğimi esir eden beni hançerleğende sendin..
Heyhat! şimdi hangi cesaretle çıkıyorsun karşıma
Hangi cesaretle çağıl çağıl akıyorsun?
Ben susarken sen nasıl konuşuyorsun?

Umudumun katili.. şimdi arkanı dönüp gidiyorsun..
sırtıma onca ihaneti yükleyerek, hıçkırıklara gark ederek,
yüreğimi bir mecal bırakarak
Gidiyorsun işte gidiyorsun sevgili..

Yalan mıydı onca yaşananlar? sevda sözcükleri.. gülüşmeler..
Sen yalanmıydın ha sevgili.. Koca bir yalan..
Hani yüreğinin esiriydim, hani bendim güneşin, ayın..
Hani bendim mevsimin.. saatlerin..
sen kocaman bir yalansın.. kocaman bir yalan

Şimdi git artık yalanlarını da koy bavuluna
ve çaldığın umutlarımı da
git...
(Hasan Över)

SevgiLim - CemaL Süreya

Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde uğultulu,
Güvercinler güneşten bir sessizliği biriktiriyor
Ben seni düşünüyorum, seni
Hani tıpkı o ilk günlerdeki gibi
Kalbim diyorum kalbim
Daha dün tezgâhtan çıkmış bir su sayacı gibi
Aşkı anılar besliyor düşler kadar
Bu yüzden diyorum ki aşk eskidikçe aşktır
Sevgi eskidikçe sevgi.
Günümüz, ekmeğimiz, türkümüz
Çoluğumuz çocuğumuz
Binalar yan yana yükselip gidiyor
Vapurların ağzı köpük içinde
Uzaklarda ne kapılar açılıyor
Trenin biri bir istasyona varıyor
Ordan çıkıyor biri.
Her şey biliyor, her şey
Sen biliyor musun bakalım
Seni nice sevdiğimi
Üstüne titrediğimi
Geldiğimi
Gittiğimi
Hadi!

Neyİ Sevmem GerektİĞİnİ...

NEYİ SEVMEM GEREKTİĞİNİ...

Buralar aynı; oralar gibi
Soğuk, hâlâ esiyor rüzgâr
Gidişindeki gibi
Üşüyorum..
Düşünüyorum ;
Gelip ısıtırsın belki
Buralar sen gibi ;
Oralardaki ben misali
Sen..
Öyle yabancı, karanlık, ıssız ki
Ben..
Sana isyankâr, sersefil ama sevgili
Biliyorum gelmeyeceğini.

Geçenlerde yağmur yağıyordu buralarda
Yalnızlığımı paylaştım damlalarla
Düşündüm de..
Derdi olan tek kişi değilmişim dünyada
Seni anlattım sonunda onlara
Farklı düşünüyorum artık
Sanırım sen haklıydın da...
Bilemedim sevginin değerini
Dön desem dönmezsin belli
Bari için rahat etsin sevgili
Öğrendim artık..
Sevmeyi değil; neyi sevmem gerektiğini !

Bu Kadar Mı Kolaydı Aşk?

Dur öyle kal girme ne olur
Girme kırık yüreğime
Belki bir gün bıkarsın
Belkide çabuk çıkarsın
Yine dönersin mazine


Sus ne olur sus konuşmayalım
Sende kalsın sırların
Sakın sevdiğim var deme
Buna dayanamaz kalbim
Henüz alışık değil acı çekmeye


Bekledim saatlerce son durakta
Ne izin rasladım ne yüzüne
Avare avare dolaştım
Acaba diye
Ümidimi hiç kayıp etmedim
Yarınları bilmem ama
İnan ki çok özledim


Hadi şimdi durma
İstersen oynaş sevgimle
Seni çok sevdim Zalım çok
Artık sönmez yanğınlar içimde

Seni Yazdım

Seni yazdım
Sensizliğinde kanarken yüreğim
İçimdeki kelebeklerin renkleri solmuş
Kanatları dökülüyordu kendiliğinden
Oysa bir uzak mavi düştür şimdi
Gölgeli karanlıkların aydınlanışıyla yüzünü görmek
Ve kokunu taşıyan rüzgarları beklemek
Bir hüzünlü şarkı gibi
Aklımda sen.

Seni yazdım
Ayrılığın buruk tadı dilimde
Oysa uçsuz bucaksız yalnızlıklarından kopup
Gri bulutlar inerken karanlık sulara
Tepeden tırnağa veda vardı iskelede
Koklanıp da atılan gül
Ve ıslak mendiller sallanıyordu gidişinle beraber
Yarıda kalan şarkı gibi
Aklımda sen.

Seni yazdım
Gelişine dair umutlara benzeyen
Tomurcuğa durmuş ilkyaz çiçeklerini büyütürken içimde
Oysa eylül yağmurlarında ıslanmış
Sonbahar yaprakları eziliyordu ayaklar altında
Her giden vapurun ilk yolcusu sen oluyordun
Aniden biten bir şarkı gibi
Aklımda sen.

Anlamsız

Seni tam unutuyorum derken,
Eskisi gibi aniden karşıma çıkışın neden
Fedakarlıklarda bulunmuştum halbuki sana olan sevgimden
Adını her duyduğumda kalbim delice çarparken,
Nasıl olsa gittin.Hiç birşey demedn...
Umut veripte sessizce aniden.
Razı geldim kaderimede,attım seni istemesemde kalbimden!!..

Aşk Hikayesi

Âh o akşam o tirenden gülüşün!

O gülüş kalbime aksettiği an

Duymadım ilk ateşin düştüğünü;

Şavka benzer bir ışık zannettim.

Macera başlamak üzereymiş o gün.

Sürecekmiş bu ateş yıllarca.

Bir taraftan Yakacık, mor dağlar...

Bir taraftan da deniz, şûh adalar...

O gün ömrümde, kader,

Geçecek aşkı resimleştirmiş

Bu güzel çerçevede.



Yine dün geçtim o yoldan;

Aynı raylarda tirenler geçiyor...

Karşı dağlar, hep o dağlar...

Kıyı hep aynı kıyı

Ve deniz aynı deniz;

O gülüşten bir eser yok yalnız;

O güzel çerçeve bomboş!

Belki kalbim daha boş!

Etki Ve Tepki

En iyilerimizin sonu genellikle kendi ellerinden olur
sırf uzaklaşmak için,
ve geride kalanlar
birinin onlardan
uzaklaşmayı neden isteyebileceğini
bir türlü tam olarak anlayamazlar.

Charles Bukowski

Keder Sana Yakışmıyor

Ne kadar değişmişsin ben görmiyeli,
Ellerin güzelliğini kaybetmiş nasırdan,
Hüzün rengi almış saçlarının her teli
Gözlerine gölgeler düşmüş kahırdan,
Gözlerin ki, gördüğüm gözlerin en güzeli
Ne kadar değişmişsin ben görmiyeli

Böyle mahsun kederli değildin eskiden
Fıkır fıkır gülerdi gözlerinin içi
Dudakların nemliydi sevgiden, arzudan
Yapraklarına çiğ düşmüş karanfiller gibi
Baygın kokusuna anılarla beraber giden
Böyle mahsun kederli değildin eskiden

Sevdiklerin vefasız mıydı bu kadar
Ağlamaktan mı karadı gözlerin
Bir zamanlar göz yaşını sevmezdin
Şimdi neden yaşardı gözlerin
Hasta mısın, yorgun musun nen var
Sevdiklerin vefasız mıydı bu kadar

Arzular vardır bilirsin anlatılamaz
Eskisi gibi kalsaydın ne olurdu
Taptaze, ıpılık kar gibi beyaz
Keder sana yakışmıyor gül biraz
Arzular vardır bilirsin anlatılamaz.