Erguvan Ağacı (Cercis siliquastrum): İstanbul’un Zarif Simgesi**

Erguvan ağacı, baklagiller (*Fabaceae*) familyasına ait, 10 metreye kadar boylanabilen, kışın yapraklarını döken ve baharda göz alıcı pembe-mor çiçekler açan küçük bir ağaçtır. Bu zarif ağaç, bazı yörelerde deliboynuz, zazalak, gelin yemişi, yemişen ağacı gibi isimlerle de anılır. İstanbul Boğazı ile özdeşleşmiş olan erguvan, Bursa’nın simgelerinden biri olup, Bizans ve Hristiyanlıkta önemli bir sembol olarak kullanılmıştır. Bizans hükümdarlarının zenginlik ve gücünü temsil eden erguvan rengi, hükümdar kıyafetlerinde sıkça tercih edilmiştir.

**Anavatanı ve Doğal Yayılımı**
Erguvan ağacının anavatanı Türkiye, Güney Avrupa ve Batı Asya’dır. Akdeniz’e özgü bir bitki olarak sıcak ve kurak iklimlere dayanıklıdır. Doğal olarak makiliklerde ve ormanlık alanlarda yetişen bu ağaç, aynı zamanda Akdeniz, Ege ve Marmara bölgelerinde süs bitkisi olarak yaygın şekilde kullanılır.

**Botanik Özellikleri**
Erguvan ağacı çiçeklerini ilkbaharda, yapraklardan önce ve doğrudan gövde üzerinde toplu halde açar. Pembe-mor tonlarıyla büyüleyici bir güzellik sunar; *Cercis siliquastrum Alba* çeşidi ise beyaz çiçeklerle dikkat çeker. Yuvarlak, böbrek şeklindeki yaprakları, güneşli yerlerde sağlıklı gelişim gösterir. Geçirimli, nemli, taşlı ve kireçli toprakları sever; tohumu, çeliği ve kök bölme yöntemleriyle çoğaltılabilir. Ancak, tohumların ekimden önce kısa bir süre sıcak tutulması gerekir.

**Mitolojik ve Kültürel Bağlam**
Efsaneye göre, erguvan ağacının çiçekleri başlangıçta beyazmış. Ancak İsa Peygamber’e ihanet eden Yahuda kendisini bu ağaca asınca, çiçekleri utancından pembe renge bürünmüş. Bu mitolojik hikaye, erguvan ağacını Hristiyanlıkta sembolik bir yere taşır. İstanbul’un tarihi dokusuna kattığı zarafetle, aynı zamanda bir kültürel miras niteliği taşımaktadır.

**Ekolojik Faydalar ve Kullanım Alanları**
Erguvan ağacı, tüm baklagil üyeleri gibi köklerinde azot depolarak toprağın verimini artırır. Çiçekleri çiğ veya pişirilerek tüketilebilir ve gastronomik açıdan da değerlidir. Soğuğa ve kuraklığa dayanıklı olması, onu şehir peyzajı ve süs bitkisi olarak tercih edilen bir seçenek haline getirir.

**Doğanın Zarafeti**
Erguvan ağacının çiçeklenme dönemi, İstanbul Boğazı’nı pembe ve mor bir örtüye bürüyerek baharın gelişini müjdeler. Hem estetik hem de ekolojik faydalarıyla bu narin ağaç, doğanın bir sanat eseri gibi bizi büyüler.
ERGUVAN AĞACI


Erguvan ağacı / çiçeği
( Cercis siliquastrum )
Cercis siliquastrum, Türkce adı ile erguvan ağacı  baklagiller familyasından, en fazla 10 m. kadar boylanan, kışın yapraklarını döken, pembe çiçekli küçük bir ağaçtır. Bazı yörelerde deliboynuz, zazalak, gelin yemişi, yemişen ağacı gibi gibi adlarla da bilinir. İstanbul Boğazı ile  özdeşmiştir. Bursa şehrimizin de simgesidir. Bizansın ve hıristiyanlığın sembollerindendir. Erguvan rengi Bizans hükümdarlarının kıyafetlerinde kullanılırdı.  Zenginlik ve güc belirtir. 
Anavatanı Türkiye, Güney Avrupa ve Batı Asya'dır.

Çiçeklerini ilkbaharda, gövde üzerinde, toplu halde ve yapraklardan önce açar. Pembe - mor renklidir ( Cercis siliquastrum Alba çeşidi beyaz çiçek açar ). Yapraklar yuvarlak, böbrek şeklindedir. Güneşli yerlerde ve ılıman iklimlerde yetişir. Soğuğa ve kuraklığa dayanıklıdır. Akdeniz bölgesine özgüdür.  Geçirimli, nemli,  taşlı, kireçli toprakları sever. Makiliklerde ve ormanlarda doğal olarak yetişir. Akdeniz, Ege ve Marmara bölgelerimizde süs bitkisi olarak yetiştirilir. Tohumla, çelikle ve kökten bölerek çoğaltılır. Tohumların ekilmeden önce kısa bir süre sıcak tutulması gerekir.

Erguvan ağacı / meyve ( Cercis siliquastrum )
Efsaneye göre erguvan ağacının daha önce beyaz renkli olan çiçekleri, İsa peygambere ihanet eden Yahuva kendini bu ağaca asınca utancından çiçekleri pembe olmuştur ( Mitoloji ).

Erguvan ağacı ( Cercis siliquastrum )
Erguvan ağacı bütün baklagiller gibi köklerinde azot toplayarak toprağın verimini artırır. Çiçekleri çiğ ve pişirilerek yenir.

Erguvan ağacı ( Cercis siliquastrum


Erguvan ağacı ( Cercis siliquastrum )